دل در گرو عشق مده  عشق مجازیست

من  در كلبه  فقيرانه  خود چيزي دارم كه تو در عرش كبريايي خود نداري من چون  تو دارم و تو چون خود نداري  

خدايا در هر پستوئي دنبال نور نيستم که تو نور مطلقي خدايا بدان که تنها تو را دارم خدايا از خود بيش از اين دورم مکن خدايا خداي خوب و مهربونم يادت را در وجودم پايدار ساز اشک رااز من نگير رازو نيازت را کار هرلحظه ام ساز بدان که از دوريت خواهم مرد و دردرياي لجن و تعفن خويش فرو خواهم رفت

دلم مي خواهد تا ابد کودک بمانم کودکي کوچک،طفلي خرد درآغوش مادرم آرام بيارامم آه کجاييد ....آه کجاييد لحظات ارام کودکي مادرم زمين چه هنگام رهايم کرد از آغوشش؟؟؟ کدامين طلوع بود که آسمان اين پدر مهربان را ديگر در کنار خود نداشتم ؟؟برادرانم جنگل هاي انبوه کجا هستند؟؟/ خواهرانم ...پريان هفت دريا ؟؟؟؟دوستانم مرغان آوازخوان هفت آسمان؟؟؟ نمي دانم !!!.........نمي دانم؟؟؟ اما ..... اي واي؟؟!! مي دانم و خوب مي دانم.... در خود تنهايم ستاره از ديار دلتنگي مي نگارد

شايد اين آخرين باري باشه که دارم حرفامو اينجا مي نويسم شايد ديگه اينجا ننويسم مي دونيد چرا؟؟آخه مي خوام حرفامو روي برگه هاي سفيد کاغذ بنويسم و بدم به دست باد تا براي همه تون بياره اما بازم شايد ماهي يه بار آپ بشم شايدم نه پس خداحافظ

خدايا دلم مي خواست داداشيم کنارم بود اما حالا که نيست نمي خوام دوباره کاش کاش راه بندازم اما يه آرزو دارم خدايا داداشيمو ازم نگير بذار هميشه ي هميشه تکيه گاهم باشه

گاهي اوقات نمي توني چيزي رو که مي خواي نه ازش فرار کني در عين اينکه باعث عذابت مي شه نه  هي توي ذهنت تکرارش کني دوست داري يکي باشه  تا براش حرف بزني تا بهش بگي چقدر دلتنگي دلتنگ کسي که نيست  نه اينکه از اول نبوده باشه نه ....بوده اما فقط يه مدت کوتاه....اما حالا رفته و فقط ازش يه رد پا روي احساست به جا مونده يه رد پايي که نه ميشه پاکش کرد نه مي شه ازش رد شد  فقط مي توني بشيني بهش نگاه کني اما افسوس نخوري چون اين خودت بودي که باعث شدي اين رد پا روي احساست باقي بمونه ......

اي دوست از خود بگو از دوري و از چگونگي انتظار

خيلي دوست داشتم که بگم از سرنوشت و رنگ بازي هاي شومي که بر من نوشت گلايه کنم اما

آره بازم من